Bitwa pod Grunwaldem - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Rozdział I

Po dziedzińcu poesemańskich koszar maszeruje Batalion i śpiewa. Obchodzi dziedziniec, mija kolumnę ciężarówek amerykańskich; na końcu swojej drogi wchodzi do oszklonej hali, w której do niedawna odbywały się patriotyczne wiece esesmańskie. Narrator siedzi na parapecie okna i obserwuje batalion idący do kościoła na mszę arcybiskupią. W pewnym momencie wypowiada słowa:
„Panowie żołnierze, […] dobrze wypełniliście swój obowiązek wobec ojczyzny, która wszędzie w świecie jest tam, gdzie wy jesteście. Wolno spać dalej”.
Sala, w której znajduje się Tadek, jest nieładna i brzydko pachnie. Są tam żelazne piętrowe łóżka. Mężczyzna przebywa tam z innymi mieszkańcami. Jednym z nich jest podchorąży Kolka, który odłożywszy książkę o Katyniu, zaczyna rozmawiać z Tadkiem o tym, co dzieje się za oknem (o tym, w jaki sposób maszeruje wojsko). Inny współtowarzysz – Stefan – włącza się do rozmowy o tym, w jaki sposób kucharze kradną jedzenie dla Żydówek. W pewnym momencie chory Cygan stwierdza, iż „Polak zawsze głupi. W łyżce wody chce brata utopić”.

Tadek obserwuje to, co dzieje się za bramą strzeżoną przez obcych żołnierzy - tam właśnie jest świat, do którego puszczają za dobre zachowanie. Podchorąży stara się namówić Tadka, aby ten poszedł na mszę. Mężczyzna jednak nie wyraża chęci. Widzi za oknem majora oraz pułkownika, a za nimi żołnierzy niższego stopnia maszerujących jak dzieci za nauczycielem. Stefan wspomina, jak kradł w obozie pożywienie i uratował życie paru polskim oficerom. Tadek natomiast recytuje swój wiersz, który zostaje skrytykowany przez chorążego: „w takim czasie takie głupstwa…”. W tym samym czasie za oknem widać arcybiskupa idącego na mszę.

Rozdział II

Msza. W pierwszym rzędzie siedzi prezes komitetu, dalej Aktor oraz Śpiewaczka, redaktor, komendant obozu, za krzesłami stoi tłum, obok ławek - Batalion. Tadek rozmawia z redaktorem. Ten zaprasza go na gulasz. Mężczyzna przyjmuje zaproszenie.

Na zewnątrz Tadek zauważa dziewczynę siedzącą na walizkach, poduszkach, kołdrach oplecionych sznurkami. Ma niezwykłe oczy, narrator zwraca uwagę na jej niezwykłą urodę. Obok kobiety siedzi profesor. Mężczyźni rozmawiają o nieznajomej- okazuje się, że pochodzi z getta i jest tu przejazdem. Na dziedziniec wychodzą ludzie po nabożeństwie.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  Nihilizm czy obrona przed nihilizmem – ocena postępowania bohaterów opowiadań Borowskiego
2  Nihilizm Borowskiego? Polemika z Gustawem Herlingiem-Grudzińskim
3  Geneza opowiadań Borowskiego



Komentarze
artykuł / utwór: Bitwa pod Grunwaldem - streszczenie


  • Ja myślę, że śmierć Borowskiego nie była na tyle związana z jego przeżyciami obozowymi co z "nadzieją" której On tyle pisał i która to właśnie pcha ludzi do pieców krematoryjnych itp. Tylko nadzieja o wolnym życiu pozwalała mu funkcjonować a gdy wyszedł z obozu i później gdy musiał żyć w kraju, który tylko pozornie był wolny to emocjonalnie nie wytrzymał tej nowej formy zniewolenia i to była głowna przyczyna jego decyzji. A ludzi którym brak wrażliwości proszę przynajmniej o powstrzymanie się od upraszczania wszystkiego naokoło.
    KLauDIa ()

  • sirzaleo, a co to za teoria że artyści czy pisarze mają być dla nas wzorem? twoja wypowiedź trąci szkolnym upupieniem. Literatura uczy życia, dlatego że daje nam szersze spojrzenie na człowieka i rzeczywistość, to nie jest wykaz punktów jak postępować.
    bolek ()

  • uważam opowiadania pana Borowskiego za godne przeczytania poniewaz ukazuja jak traktowano rasy ludzkie w obozie aushwitz birkenau. z kazdym przeczytaniem przypominam sobie kiedy to byłam w obozie i urzeczywistniam te wydarzenia ktore tam miały miejsce
    nadzieja ()

  • opowiadania Borowskiego to nic w porownaniu do ksiazki "Nadzieja umiera ostatnia" Haliny Birenbaum ta ksiazka jest godna polecenia jesli chce sie miec jakikolwiek obraz rzeczywistosci okresu holokaustu. Powinna znajdowac sie w kannonie lektur licealnych...
    Przemek ()

  • jesli ktos sie interesuje ksiazkami zwiazanymi z obozami to polecam ksiazki Stanislawa Grzesiuka - Boso ale w ostrogach"(o jego mlodosci) , "Piec lat kacetu"(o trzech obozach w ktorych przebywal) i "Na marginesie zycia"(o jego starosci) - Borowski nie pisze calej prawdy niektore zdarzenia sa fikcyjne- Grzesiuk opisuje zas cala prawde o obozach nic nie koloryzuzje i nie zmienia
    nati (truski8989 {at} wp.pl)

  • Echhh ludzie te opowiadania w malej czesci odzwierciedlaja sytuacje i uczucia podczas holocaustu przeczytajcie sobie medaliony a zobaczycie...to jest dopiero szok
    Ariel (arielek7 {at} wp.pl)

  • Po przeczytaniu opowiadań Borowskiego byłam w szoku, że ktoś tak może pisać o przebywaniu człowieka w obozach. Chyba on jako jeden tak naprawdę potrafił oddać całą prawdziwość zdarzeń, które widział, o których słyszał, które nie były mu obce na codzień.pozdrawiam i zachęcam do czytania jego twórczości.;)
    nacia;) (natalia.zurawl {at} wp.pl)

  • sirzelao> gdybys przezyl takie cos co Borowski wydaje mi sie ze tez bys popelnil samobojstwo a pewnie nawet nie dal bys rady przezyc. aga> te opowiadanie nawiazuje do tematyki obozowej z tym ze w tym opowiadaniu akcja dzieje sie jak juz zostali zabrani z aushwitzu. czasem trzeba troche wiedzy by stwierdzic czy cos jest "fajne" Opowiadania Borowskiego to pierwsza jedna z niewielu lektur ktore warto przeczytac!!!
    Adial (janek-punk {at} wp.pl)

  • "Jednak jestem zażenowany że muszę przerabiać utwory pisane przez ludzi którzy się powiesili (np.Borowski)" Jakbyś była w obozie koncentracyjnym po wyjściu z niego nie dawała sobie rady to pewnie też byś się powiesiła. Jeśli chcesz o tym porozmawiać to napisz gg 995622
    Paweł (pawel.nyks {at} gmail.com)

  • Bardzo dobre streeszczenie choc koncowy cytat jest bardzo wazny a tu go brakuje... Opowiadania Borowskiego sa starszne ale uderzeaj w ludzi i ukazuja obraz naszej chorej przeszlosci niestety ale warto je przeczytac..
    Paulinka (paolanow {at} o2.pl)

  • sirzelao> skoro cała literatura to absurd i tylko nauki ścisłe się liczą to spróbuj zakomunikowac ten fakt otoczeniu przy pomocy cyfr ewentualnie wzorow zamiast bawic sie w jakies niejodnoznaczne stwierdzenia wyrazane przy pomocy jakze niedoskonalych slow. Mickiewicz czy Borowski wcale Ci nie daja przykladu, oni tylko wysylaja w przestrzen pewien przekaz tak jak Ty to robisz i nikt nie nakazuje Ci sie z tym zgadzac. Masz wlasny rozum-oceniasz mniej wiecej na tym polega zycie. Chce jeszcze podkreslic ze bardzo sobie cenie nauki scisle, tylko poki co czlowieka nie mozna wyrazic jedynie za pomoca liczb. Teoretycznie kiedys pewnie przyjdzie czas ze slowa beda niepotrzebne, ale cholera co to za czasy beda- moment w ktorym odpowiemy sobie na wszystkie pytania, znikna wszelkie watpliwosci i pozostanie nam wegetacja. poki co matura
    human (pits {at} op.pl)

  • borowski ma fajne opowiadania, ale akurat te mi sie nie podpobalo ;/ dziwne, nawet nie nawiazuje do tematyki obozowej ... a tamte inne oddaja rzczywistosc obozowa i ta autentycznosc, jak sie to czyta to tak jak bys tam byl .... :)
    aga ()

  • Streszczenie jest ok. Jednak jestem zażenowany że muszę przerabiać utwory pisane przez ludzi którzy się powiesili (np.Borowski), albo byli niewyżyci seksualnie (np. Mickiewicz). Fajny dają nam wzór. Nie bez powodu twierdzę że cała literatura to absurd a prawdziwa wiedza, wartości wynikają z nauk logicznych (fizyka, matematyka).
    sirzelao ()

  • Opowiadania Tadeusza Borowskiego są szokujące. Rzeczywistość obozowa ukazana jest całkiem innaczej. Uważam, że opracowanie jest dobre, ale książka jeszcze lepsza. Pozdrawiam.
    Talia (ndrozd {at} wp.pl)

  • te streszczenia sie fajnie czyta duuuuuuuzo lepiej niz caloscie no wiado mniej a czytalem calosc tak ze moja opinia jest taka iz sie te streszczenia pokrywają z autentykiem pozdrawiam
    Mat ()






Tagi: