Bitwa pod Grunwaldem - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Na dziedzińcu kończą się przygotowania do wieczornego ogniska. Większość ludzi jest gdzie indziej, wielu z nich czeka w kolejce do teatru, gdzie brakuje już miejsc. Policjant namawia ludzi, aby przyszli następnego dnia- wówczas „Grunwald” ma być powtórzony. Ludzie go nie słuchają. Redaktor prowadzi Tadka do małych drzwiczek dla aktorów. Siadają na widowni. Na scenie pojawiła się śpiewaczka, ludzie w obozowych pasiakach oraz robotniczych kombinezonach. Ci trzymają w rękach łopaty, kilofy i łomy. Na krawędzi sceny stoi Aktor i mówi wiersz. Pod koniec tłum wyważa bramę i wpada do środka baraku. Ludzie biją brawo a kurtyna jeszcze raz zostaje odsłonięta, aby widzowie po raz ostatni ujrzeli „zapłonioną Rzeczpospolitą oraz jej kochanka, Aktora, w zachwyceniu w nią wpatrzonego”.

Rozdział IV

Tadek jest z dziewczyną na spacerze. Ona pyta go, czy nie chce wyjechać. On twierdzi, że nic go nigdzie nie ciągnie. Odpoczywają. Nagle dziewczyna zrywa się i stwierdza, że już pora wracać. Prosi również Tadka, aby pojechał dalej razem z nią, gdyż boi się, że zawiozą ją do Palestyny. Mówi, że zabierze go do Brukseli - ma tam siostrę. On tłumaczy jej, że to nie ma przyszłości, gdyż ona kocha chłopca, który został w Polsce. Dziewczyna obiecuje, że zapomni o tamtym. Tadek natomiast prosi Żydówkę, aby została z nim. Tłumaczy jej, że boi się wyjechać. Boi się, że znowu spotka go coś złego, że będzie głodny…

Ona się denerwuje. Ma do niego żal, że chciał ją tylko na chwilę, jak wszyscy. Każe mu wracać do polski. Pokazuje mu swój talizman - są to tablice Mojżesza, przykazania po hebrajsku. To ma ją łączyć z Żydami. Jednak ona nie czuje się Żydówką, czuje wstręt do tego narodu. A z Polski ją wyrzucono. Nagle z trawy wyłania się głowa Stefka. Chłopak namawia Tadka, aby ten wracał z nim do Polski na piechotę. Stwierdza też, iż niedługo będą wywozić wszystkich z obozu. Tadek nie chce w to uwierzyć Postanawia wrócić z Niną do obozu.

Przed bramą nie chce jednak ryzykować - proponuje, aby poczekali do zmroku i wtedy spróbowali przedostać się na teren obozu. Nina jednak jest innego zdania - wspina się na górę gruzu w celu przejścia na drugą stronę bramy. Żołnierz pilnujący wejścia strzela do niej. Tadek wszedł za nią. Podszedł do jej zwłok. Ludzie zebrali się wokół.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  Tadeusz Borowski - biografia
2  Obozowa codzienność w opowiadaniach Borowskiego
3  „Dzień na Harmenzach” – plan wydarzeń



Komentarze
artykuł / utwór: Bitwa pod Grunwaldem - streszczenie


  • Ja myślę, że śmierć Borowskiego nie była na tyle związana z jego przeżyciami obozowymi co z "nadzieją" której On tyle pisał i która to właśnie pcha ludzi do pieców krematoryjnych itp. Tylko nadzieja o wolnym życiu pozwalała mu funkcjonować a gdy wyszedł z obozu i później gdy musiał żyć w kraju, który tylko pozornie był wolny to emocjonalnie nie wytrzymał tej nowej formy zniewolenia i to była głowna przyczyna jego decyzji. A ludzi którym brak wrażliwości proszę przynajmniej o powstrzymanie się od upraszczania wszystkiego naokoło.
    KLauDIa ()

  • sirzaleo, a co to za teoria że artyści czy pisarze mają być dla nas wzorem? twoja wypowiedź trąci szkolnym upupieniem. Literatura uczy życia, dlatego że daje nam szersze spojrzenie na człowieka i rzeczywistość, to nie jest wykaz punktów jak postępować.
    bolek ()

  • uważam opowiadania pana Borowskiego za godne przeczytania poniewaz ukazuja jak traktowano rasy ludzkie w obozie aushwitz birkenau. z kazdym przeczytaniem przypominam sobie kiedy to byłam w obozie i urzeczywistniam te wydarzenia ktore tam miały miejsce
    nadzieja ()

  • opowiadania Borowskiego to nic w porownaniu do ksiazki "Nadzieja umiera ostatnia" Haliny Birenbaum ta ksiazka jest godna polecenia jesli chce sie miec jakikolwiek obraz rzeczywistosci okresu holokaustu. Powinna znajdowac sie w kannonie lektur licealnych...
    Przemek ()

  • jesli ktos sie interesuje ksiazkami zwiazanymi z obozami to polecam ksiazki Stanislawa Grzesiuka - Boso ale w ostrogach"(o jego mlodosci) , "Piec lat kacetu"(o trzech obozach w ktorych przebywal) i "Na marginesie zycia"(o jego starosci) - Borowski nie pisze calej prawdy niektore zdarzenia sa fikcyjne- Grzesiuk opisuje zas cala prawde o obozach nic nie koloryzuzje i nie zmienia
    nati (truski8989 {at} wp.pl)

  • Echhh ludzie te opowiadania w malej czesci odzwierciedlaja sytuacje i uczucia podczas holocaustu przeczytajcie sobie medaliony a zobaczycie...to jest dopiero szok
    Ariel (arielek7 {at} wp.pl)

  • Po przeczytaniu opowiadań Borowskiego byłam w szoku, że ktoś tak może pisać o przebywaniu człowieka w obozach. Chyba on jako jeden tak naprawdę potrafił oddać całą prawdziwość zdarzeń, które widział, o których słyszał, które nie były mu obce na codzień.pozdrawiam i zachęcam do czytania jego twórczości.;)
    nacia;) (natalia.zurawl {at} wp.pl)

  • sirzelao> gdybys przezyl takie cos co Borowski wydaje mi sie ze tez bys popelnil samobojstwo a pewnie nawet nie dal bys rady przezyc. aga> te opowiadanie nawiazuje do tematyki obozowej z tym ze w tym opowiadaniu akcja dzieje sie jak juz zostali zabrani z aushwitzu. czasem trzeba troche wiedzy by stwierdzic czy cos jest "fajne" Opowiadania Borowskiego to pierwsza jedna z niewielu lektur ktore warto przeczytac!!!
    Adial (janek-punk {at} wp.pl)

  • "Jednak jestem zażenowany że muszę przerabiać utwory pisane przez ludzi którzy się powiesili (np.Borowski)" Jakbyś była w obozie koncentracyjnym po wyjściu z niego nie dawała sobie rady to pewnie też byś się powiesiła. Jeśli chcesz o tym porozmawiać to napisz gg 995622
    Paweł (pawel.nyks {at} gmail.com)

  • Bardzo dobre streeszczenie choc koncowy cytat jest bardzo wazny a tu go brakuje... Opowiadania Borowskiego sa starszne ale uderzeaj w ludzi i ukazuja obraz naszej chorej przeszlosci niestety ale warto je przeczytac..
    Paulinka (paolanow {at} o2.pl)

  • sirzelao> skoro cała literatura to absurd i tylko nauki ścisłe się liczą to spróbuj zakomunikowac ten fakt otoczeniu przy pomocy cyfr ewentualnie wzorow zamiast bawic sie w jakies niejodnoznaczne stwierdzenia wyrazane przy pomocy jakze niedoskonalych slow. Mickiewicz czy Borowski wcale Ci nie daja przykladu, oni tylko wysylaja w przestrzen pewien przekaz tak jak Ty to robisz i nikt nie nakazuje Ci sie z tym zgadzac. Masz wlasny rozum-oceniasz mniej wiecej na tym polega zycie. Chce jeszcze podkreslic ze bardzo sobie cenie nauki scisle, tylko poki co czlowieka nie mozna wyrazic jedynie za pomoca liczb. Teoretycznie kiedys pewnie przyjdzie czas ze slowa beda niepotrzebne, ale cholera co to za czasy beda- moment w ktorym odpowiemy sobie na wszystkie pytania, znikna wszelkie watpliwosci i pozostanie nam wegetacja. poki co matura
    human (pits {at} op.pl)

  • borowski ma fajne opowiadania, ale akurat te mi sie nie podpobalo ;/ dziwne, nawet nie nawiazuje do tematyki obozowej ... a tamte inne oddaja rzczywistosc obozowa i ta autentycznosc, jak sie to czyta to tak jak bys tam byl .... :)
    aga ()

  • Streszczenie jest ok. Jednak jestem zażenowany że muszę przerabiać utwory pisane przez ludzi którzy się powiesili (np.Borowski), albo byli niewyżyci seksualnie (np. Mickiewicz). Fajny dają nam wzór. Nie bez powodu twierdzę że cała literatura to absurd a prawdziwa wiedza, wartości wynikają z nauk logicznych (fizyka, matematyka).
    sirzelao ()

  • Opowiadania Tadeusza Borowskiego są szokujące. Rzeczywistość obozowa ukazana jest całkiem innaczej. Uważam, że opracowanie jest dobre, ale książka jeszcze lepsza. Pozdrawiam.
    Talia (ndrozd {at} wp.pl)

  • te streszczenia sie fajnie czyta duuuuuuuzo lepiej niz caloscie no wiado mniej a czytalem calosc tak ze moja opinia jest taka iz sie te streszczenia pokrywają z autentykiem pozdrawiam
    Mat ()






Tagi: